Depresif anlar

Bir tatil bu kadar mı boktan geçebilir. Bok üstüne bokluklar yaşadığım bir tatil. Ramazan sebebiyle hiç kimseyle görüşemiyorum. Bütün günüm evde geçiyor. Bütün arkadaşlarım oruç tutuyor bir ben tutmuyorum herhalde. Canım hiç tutmak da istemiyor. Zor geliyor herşey. Bu sıcakta yaşamak bile istemiyorum o derece.

Artık ailemin gözünde veya başkalarının gözünde iyi görünmek zorunda hissetmiyorum kendimi. Az önce kardeşimle kavga ettik. Dalacaktım çok pis ama zor tuttum kendimi. Sonra annem geldi; ona umrumda değilsiniz artık hiçbiriniz dedim. Benden anlayış beklemesin hiçkimse, iyi çocuk olmayacağım ve sizinle de konuşmuyorum artık dedim! 

Evden uzaklaşacağım kafama koydum. Muhatap olmak istemiyorum hiç kimseyle.